Οι θέσεις μου

 
 
 
 
Οικονομία | Μια μαχόμενη ευκαιρία για όλους
Η ελληνική οικονομία είναι μια κλειστή οικονομία. Μια οικονομία που αποκλείει, δεν αξιοποιεί και δεν συμπεριλαμβάνει. Σιγά σιγά πρέπει να χτίσουμε μια οικονομία πιο ανοιχτή. Μια οικονομία για όλους. Μια οικονομία που θα δίνει κίνητρα, ευκαιρίες και δυνατότητες και θα ευνοεί την κοινωνική κινητικότητα. Μια οικονομία που θα συμπεριλαμβάνει ισότιμα τις γυναίκες σε όλες τις θέσεις. Που θα βασίζεται στο ταλέντο και όχι στις γνωριμίες. Μια οικονομία που δεν ρωτάει ποιο είναι το επώνυμό σου, ποια είναι η καταγωγή σου, εάν είσαι μετανάστης, αλλά θα κοιτάζει ποιος είσαι, τι έχεις να συνεισφέρεις, που θες να πας. Οι οικονομίες κλίμακας είναι εκεί που πρέπει να στοχεύσουμε. Μεγάλες δομές που θα δίνουν την ευκαιρία στους νέους να αξιοποιήσουν τα προσόντα και το ταλέντο τους και να εξελιχθούν, εδώ στην Ελλάδα.
Εξωτερική πολιτική | Από μια Ελλάδα που φοβάται σε μια Ελλάδα που συμμετέχει
Ζούμε σε έναν κόσμο που αλλάζει, διαρκώς και γρήγορα. Η συμμετοχή μας στο διεθνές γίγνεσθαι θα κρίνει τη θέση μας και την ισχύ μας στον κόσμο αυτό. Τον κόσμο που έρχεται δεν πρέπει να τον φοβόμαστε, πρέπει να τον συνδιαμορφώσουμε. Η ελληνική εξωτερική πολιτική έχει και συμφέροντα και αρχές. Και τα δύο πρέπει να τα υπηρετήσουμε συμμετέχοντας στο διεθνές σύστημα. Τόσο στην Ευρώπη και στα Βαλκάνια, όσο και στον κόσμο. Η Ελλάδα έχει μόνο να κερδίσει προωθώντας τις αρχές που μας ορίζουν ως έθνος: διεθνές δίκαιο, ειρήνη, συνεργασία. Μέσα από αυτές τις αρχές θα δυναμώσει η ισχύς μας, και μέσω αυτών θα δυναμώσουμε τις συμμαχίες μας και θα ιδρύσουμε νέες, που μαζί με την εθνική μας άμυνα, θα προστατεύουν τη χώρα.
Κοινωνία αλληλεγγύης
Η κρίση μας θύμισε πόσο ευάλωτοι είμαστε. Μας θύμισε πόσο χρειαζόμαστε ένα χέρι να μας σηκώσει όταν στραβοπατήσουμε. Μας θύμισε πόσο σημαντικές είναι οι δομές που θα υπηρετούν μια κοινωνία που χτίστηκε πάνω στην αλληλεγγύη. Όχι από φιλανθρωπία, αλλά γιατί αυτός είναι ο μόνος δρόμος προς τη συλλογική μας ευημερία. Αυτό που λείπει σήμερα είναι η στόχευση σε αυτούς που έχουν πραγματική ανάγκη τη στήριξή μας. Πρέπει να συμφωνήσουμε σε μια νέα κοινωνική πολιτική, σε μια πολιτική που θα παρέχει την ασφάλεια και τα εργαλεία για να σταθούμε στα πόδια μας. Μια πολιτική που δεν εξαντλείται σε επιδόματα, αλλά παρέχει υπηρεσίες. Εκπαιδεύει ανέργους, δίνει υποτροφίες σε αυτούς που τις χρειάζονται, παρέχει δωρεάν υγεία και παιδεία για όλους, έχει δομές για τις οικογένειες με παιδιά, και φροντίζει τους λίγο μεγαλύτερους.
Παιδεία
Η ύπαρξή και η υπόσταση της χώρας οφείλεται στην παιδεία. Στις αίθουσες διδασκαλίες προετοιμάστηκε η ελληνική επανάσταση. Εκεί πήρε σχήμα και περιεχόμενο. Εάν θέλουμε να προχωρήσουμε με αυτοπεποίθηση προς το μέλλον, είναι στην παιδεία που πρέπει να επενδύσουμε. Μια παιδεία δημόσια, ποιοτική και για όλους. Θέλουμε σχολεία και πανεπιστήμια ανοιχτά στον κόσμο. Με αμφισβήτηση και κριτική. Πηγές καινοτομίας. Με υποτροφίες σε αυτούς που τις χρειάζονται. Με αυξημένη χρηματοδότηση εκεί που υπάρχει προσπάθεια και αποτέλεσμα. Μια παιδεία με εποπτεία και ρύθμιση, αλλά χωρίς μονοπώλια.
Όλοι διαφορετικοί, όλοι ίσοι (ΛΟΑΤΚΙ)
Η ελληνική κοινωνία δεν έχει υπάρξει πάντα ανοιχτή στη διαφορετικότητα. Όμως, έχει έρθει η ώρα να δείξουμε ότι παραμένουμε πιστοί στα ιδρυτικά μας κείμενα. Ότι όλοι οι Έλληνες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου. Ότι όλοι έχουμε τα ίδια δικαιώματα. Το δικαίωμα στην οικογένεια. Το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού, το δικαίωμα του κάθε ενός και κάθε μιας από εμάς να είναι πιστός στην προσωπικότητά του. Χωρίς εκπτώσεις και χωρίς διακρίσεις. Τα δικαιώματα αυτά είναι ανθρώπινα δικαιώματα και οφείλουμε να τα υπερασπιστούμε ως τέτοια.
Για την πόλη
Δεν υπήρξε άλλη πόλη που να χτυπήθηκε τόσο σκληρά από την κρίση όσο η Αθήνα. Αυτά που πρέπει να γίνουν να ξαναβρεί η πόλη μας το πρόσωπό της περνάνε από τα χέρια πολλών. Από την Κυβέρνηση, την Περιφέρεια, το Δήμο και τις δημοτικές κοινότητες. Όμως, είναι και στο δικό μας χέρι να βάλουμε προτεραιότητες και να διεκδικήσουμε τις αλλαγές που θέλουμε για να βελτιώσουμε την καθημερινότητά μας. Με περισσότερο φωτισμό και αστυνόμευση, με πεζοδρόμια και δομές για τα άτομα με κινητικά προβλήματα, για τις οικογένειες, με ρύθμιση του Airbnb, με ζωντάνια οικονομική και πολιτιστική. Εάν πρέπει να κάνουμε ένα πράγμα για την Αθήνα, αυτό θα ήταν να ξαναβρεί το αίσθημα της κοινότητας, το αίσθημα της πόλης. Μπορεί να ζούμε ξεχωριστές ζωές, αλλά αυτό δεν πρέπει να μας εμποδίζει να βρισκόμαστε και να νιώθουμε ότι είμαστε μέρος σε κάτι μεγαλύτερο. Θέλουμε μια πόλη που δεν φοβάται, μια πόλη φιλόξενη και μια πόλη ασφαλή. Μια πόλη στην καρδιά της οικονομικής και πολιτιστικής δραστηριότητας της χώρας.
Μεταναστευτικό | Προσφυγικό
Το ότι τόσοι άνθρωποι έχουν φύγει από τα σπίτια τους με τον τρόπο που έφυγαν, λέει κάτι για τη χώρα τους. Το πώς θα τους αντιμετωπίσουμε εμείς, λέει κάτι για τη δική μας χώρα. Η χώρα μας, ανά τους αιώνες, διδάσκει το σεβασμό στον ξένο, σε αυτόν που ζητά τη βοήθειά μας ή ζητά μια ευκαιρία. Όλοι μας, στην οικογένειά μας ο καθένας, έχουμε και πρόσφυγες και μετανάστες. Ξέρουμε τι θα πει να είσαι ξένος. Για αυτό βοηθάμε όσο μπορούμε. Όμως, για να το κάνουμε αποτελεσματικά, πρέπει να έχουμε όρια. Αυτή τη στιγμή, η χώρα έχει καταστεί αποθήκη ανθρώπων στο πλαίσιο συμφωνιών που κατανέμουν ένα διεθνές πρόβλημα με όρους ισχύος. Οφείλουμε να πιέσουμε, ώστε η προσφυγική κρίση να αντιμετωπιστεί με ανθρωπισμό και αποτελεσματικότητα.